نرو از پیشم

اسم تو همیشه رو لب من بود رفتی و آرزوهام همه شدن دور

شمع به یاد تو باید دیگه خاموش شه خوب و بد خاطره ها باید فراموش شه

نور کم این چشمام می میره ذره ذره کسی تو باتلاق غم دست بهم نمی زنه

ثانیه ها می گذرند انگاری دارم می رم فکر نمی کردم که زود دل از دنیا بکنم

جای خالی دستات آتیش می زنه تنم انگار همه ی دنیا می ریزه روی سرم

زمزمه ی مرگ حالا زیر لب های منه راهی نمونده چون این لحظه های آخره

فاصله ی بین ما مسئلست ودیگه جدا شده حالا دستم از تو منو ببخش اگه گفتم خستم بس کن اگه گفتم حرفات مسخرست و...

تا که هر چی دوری تو سخت تر شده دل من از نبود تو پرپر شده

آره شمع تو روشنه مشکل از منه چشمه ی اشک من خشکید از غمت

هر روز رو دیواریه خط کشیدم چهار تا رو صاف وآخریو کج کشیدم

از مردم تنه و زخم شنیدم تا که نذارن منتظر من بشینم مگه چی بوده خدایا اشتباهم؟چرا اینجوری جون میده عشق پاکم؟

هنوز چشم به راهتم تو این غروب تلخ زیر لب زمزمم سکوت مرگ

باورم نمیشه که یه روز تو رو نبینم گفته بودم که بری از غم دوریت میمیرم

دستای سردم همش صبح تا شب از تو نوشت نگو دیگه نمیای نگو اینه سرنوشت

گر چه فرقی نداره واست بود و نبودم اما یه حقیقته بدون تو نابودم

خدا چرا قلبمو از محبت پر کردی؟ کاش دلم از سنگ بود و می گذشتم به راحتی

<<نور کم این چشمام می میره ذره ذره کسی تو باتلاق غم دست بهم نمی زنه

ثانیه ها می گذرند انگاری دارم می رم فکر نمی کردم که زود دل از دنیا بکنم

جای خالی دستات آتیش می زنه تنم انگار همه ی دنیا می ریزه روی سرم

زمزمه ی مرگ حالا زیر لب های منه راهی نمونده چون این لحظه های آخره>>