منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم
در چشمانت خیره شوم دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم

منتظر لحظه ای هستم که در کنارت بنشینم

سر رو شونه هایت بگذارم....از عشق تو.....

از داشتن تو...اشک شوق ریزم

منتظر لحظه ی مقدس که تو را در اغوش بگیرم

 بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم

وبا تمام وجود قلبم و عشقم را به تو هدیه کنم

اری من تورا دوست دارم

وعاشقانه تو را می ستایم

***

 

در آغوشم بگیر ...

بگذار برای آخرین بار گرمی دستت را حس کنم

و مرا ببوس تا با هر بوسه ات به آسمان پرواز کنم

نگاهم کن و التماسم را در چشمانم بخوان

قلبم به پایت افتاده است نرو

لرزش دستانم و سستی قدمهایم را نظاره کن

تنها تو را می خواهم

بگذار دوباره در نگاهت غرق شوم

و بگذار دوباره در آغوش عکست بخوابم...

 

 

آری اشتباه از من بود...تقصیر من است که عاشق صحبت هایت شدم...تقصیر من است که فکر می کردم....فکر میکردم...یا بهتر بگم...خیال میکردم با منی...اگر تو با من نبودی...شاید قلبت با من بود.....امــــــــــا.....نــــــه....تو دلت با دیگری بود....شاید خطا از من بود...امـــا چه خطایی؟........اولین بار دیدیمو گفتی نمی خوام این آخرین دیدارمون باشه.....خوشحال شدم...دومین دیدار گفتی می خوام باهات راحت حرفامو بزم.....از غم هات واسم گفتی...از شادی هات واسم گفتی...خوشحال بودم که بهم اعتماد کردیو حرفاتو واسم میگی....سومین دیدار می خواستی یه چیزی بهم بگی..امــــــــا نگفتی...گفتی باشه واسه یه روز دیگه....چهارمین دیدار.....کاش اون روز اون حرفو نمیزدی...اومدیو گفتی که دوسم داری....نمیدونم من بودم که چند دقیقه داشتم تورو نگاه میکردم...یا تو بودی که داشتی منو چند دقیقه نگاه میکردی...وقتی خواستیم برگردیم خونه...برام سخت بود ازت جدا بشم....ولی شدم.....آخر شب بود هوا خیلی سرد بود...جای همیشگی منتظرت بودم...داشتم یخ می کردم...دستام حس نداشتن....دیر کرده بودی...خیلی دیر کرده بودی...کم کم داشتم نگرانت میشدم که دیدم داری میای........اومدی با فاصله از من سلام کردم جوابمو ندادی....تو فکر بودی...گفتم چیزی شده؟.....گفتی چیزی که نـــــــــه......امــــــــــــــا......راستش دیگه دوست ...جلوم وایسادی...سرمو بلند نکردم که اون چشایی که قبلا مهربونی ازش میبارید و الان جز نفرت چیزی توشون نمیتونم ببینم رو نگاه نکنم......گفتی خداحافظ...برای همیشه.......آری پنجمین دیدارمان...آخرین دیدارمان بود........

 

 

***

 

دلم برات تنگ شده.....اما من...من ميتونم اين دوري رو تحمل كنم... به فاصله ها فكر نميكنم ...... ميدوني چرا؟؟ آخه... جاي نگاهت رو نگاهم مونده.....هنوز عطر دستات رو از دستام ميتونم استشمام كنم....رد احساست روي دلم جا مونده ... ميتونم تپشهاي قلبت رو بشمارم...........چشماي بيقرارت هنوزم دارن باهام حرف ميزنن.......حالا چطور بگم تنهام؟؟چطور بگم تو نيستي؟؟چطور بگم با من نيستي؟؟آره!خودت ميدوني....ميدوني كه هميشه با مني....ميدوني كه تو،توي لحظه لحظه هاي من جاري هستي....آخه...تو،توي قلب مني...آره!تو قلب من....براي همينه كه هميشه با مني...براي همينه كه حتي يه لحظه هم ازم دور نيستي...براي همينه كه ميتونم دوريت رو تحمل كنم...آخه هر وقت دلم برات تنگ ميشه...هر وقت حس ميكنم ديگه طاقت ندارم....ديگه نميتونم تحمل كنم...دستامو ميذارم رو صورتم و يه نفس عميق ميكشم....دستامو كه بو ميكنم مست ميشم...مست از عطر ت. صداي مهربونت رو ميشنوم ...و آخر همهء اينها...به يه چيز ميرسم.....به عشق و به تو.....آره...به تو....اونوقت دلتنگيم بر طرف ميشه...اونوقت تو رو نزديكتر از هميشه حس ميكنم....اونوقت ديگه تنها نيستم
حالا من اين تنهايي رو خيلي خيلي دوسش دارم.. به اين تنهايي دل بستم...حالا ميدونم كه اين تنهايي خالي نيست...پر از ياد عشقه.. پر از اشكهاي گرم عاشقونه ...

 

اگه می خوای فراموشم کنی تو بذار دوباره من ببینمت

واسه ی آخرین بار توی آغوش بذار بگیرمت

اگه هنوزم می شنوی تو این صدا رو

بیا بر گرد و ببین این قلب ما رو

که دیگه غبار غم رو دل نشسته

بیا پاک کن این همه گرد و غبارو

کوچه بی تو بی عبوره کوچه چه سوتو کوره

کوچه بی تو بی عبوره این کوچه چه سوتو کوره

یادته گفتی چقدر غمگین می خونی تو بزن شاد بزن تو هم میتونی

حالا این جا غمو با شادی میخونم تا بگم بی تو من نه شاد نمیمونم

کوچه بی تو بی عبوره کوچه چه سوتو کوره

کوچه بی تو بی عبوره این کوچه چه سوتو کوره

تو خیالم یه پسر مهربون نگام حالا رو به آسمون گفتم ستاره ها برید گم شید من دارم واسه ی خودم خورشید یادته بود دستت تو دستم پس من رسمآ با تو عهد بستم گفتی تا آخرش پات هستم قصدم فقط با تو بودن ولی کسی نبود بهم بگه حرفات دروغه وقتی بیدار شدم دیدم قصه تمومه حالا اگه مرگه راه چاره اینم تیغه روی دسته منه قبل مردن میخوای برم بگم دلم برات تنگ شده یا بگم نازی تو این بازی بازم بازنده شده پسر با من شدی سر گرم دیگه نگو برگرد حقایق شده روشن تموم شده غفلت عشق بود تو دلم ولی جا شد به جاش نفرت

الهی دوباره دستاتو بگیرم تا تو زندگی جون بگیرم الهی دوباره سرو سرد بره تا تورو دوباره تو قلبم بذارم

روزی رو به یاد بیار که منو تو با هم بودیم دلمون از جنس عشق و یه روح بود تو دو تا تن اما دروغ بود تمام عشقای به ظاهر قشنگ میگفتی یه رنگی و تو وجودت بودی دو رنگ تو صدف دلم چیزی هک نشده فعلآ اون روزا میگفتی که حاضر نیستم هیچ وقت برم اما رفتی و فکر کردی من میام منت کشی؟؟؟کور خوندی این همه اشفه و ناز اومدی که چی؟؟؟؟عشقای واقعی گم شده توی فکر همه هر کسی عاشق میشه همش توی فکر غمه بهتره عاشق نشی عاشق کسی جز خدا...نگو فرق میکنه این عشق بالآخره میشی جدا پس چشاتو ببند بخند به کسی دل نبند در قلبتو روی همه ی عشقا ببند یه چیزی رو بذار کنار فکر نکن روزی تو پیروزی نسوزی برات کسی نیس

همیشه تو بودی همدم من بیا دوباره باش همه کسم همیشه تو باشی یار من تا ابد بمونی همدم من

سالها توی فکرت بودم بودی واسم یه غریبه هنوزم هستی غریبه با این که نزدیکی به من یه روز گفتی شده تموم اون روز منو کردی رها حرفات غرورمو شکست چشمامو به روی تو بست به من زدی حرف دلت با این که میگفتم بهت دوست دارم عاشقتم دیوونتم ویروونتم حالا میگم بیا عشقم برگرد نمیشه اینجوری سر کرد میگی نمیخوام من تورو از پیش چشمام تو بورو منم زدم سیم آخر بهت زدم حرف آخر  قفلی زدم به قلبم رفتی دیگه از یادم گمشو دیگه عزیزم واسه چی اشک بریزم دیدی منو کردی خراب عشق من شد مثل سراب عشق من شد نقش بر آب نمیکنم فکر یار میزنم من ز غم فریاد بودم من از سرت زیاد 

الهی دوباره دستاتو بگیرم تا تو زندگی جون بگیرم الهی دوباره سرو سرد بره تا تورو دوباره تو قلبم بذارم

واسه با تو بودن کشیدم من فریاد ولی تنها آرزوم این بود که منو بر باد ندی

ولی دادی به باد داری رازی میشی به مرگم با برق چشات زدی تیری به قلبم

کلید قلبم دست تو بود گمش کردی دلم صاف بود از کینه پرش کردی

گفتم بمون پیشم ولی صبر نکردی حالا بهتره بری و بر نگردی

گرم بودم از شعله ی آتیش عشقت  ولی حالا گریزونم از چهره ی زشتت

تا حالا ندیده بودم آدم پست تر از تو از این به بعد با قلب سنگی پس طرف شو

این خصلت پستته پس بده قلبمو اگه گفتم دوست دارم پس میگیرم حرفمو

ظاهرت قشنگه و باطنت کثیف کاش از اول پامو نمیذاشتم تو این مسیر

تو بورو بورو از پیش من تو رفتی رفتی و سنگ شد دل من از پیشم بورو تا دنیات بشه سیاه رفتی به درک از تو بدم میاد

الآن حس تنفره توی باطن من چه جوری تونستی بازی کنی با دل من

تموم احساساتو نگه داشتم تو درونم منو بازی دادی پس دیگه نگو نه

لیاقت نداری واست اشک بریزم نه فکر نکن دوباره خام حرفت میشم

مگه خواب ببینی که پیشت بر میگردم تا الآنشم به زور باهات سر می کردم

اون چشمای ناز به یادم میاره باز قصه ی عشقمون از کجا شده آغاز

چشمای نازت بود مرحم دردم با این که غرورو دارم  هر دم هرشب واسه اومدنت

تا صبح صبر کردم خیلی نازی تو این بازی شدی رازی کردی بازی با من

تا من بگم بازم آره تویی گل نازم حالا بورو بخون بدون بدون تو دیگه اشک نمیریزم

دیگه بهت نمیگم دوست دارم عزیزم شبا به یادت میشمردم تموم ستاره ها رو

تا که به یادم بیارن تموم خاطره ها رو ولی ازت یه عکس پاره مونده یادگار

که اونم جلو چشمامه روی دیوار حتی فرصت نشد بهت بگم یک بار که من

نازی شاهکار بدون تو میشم خوار

با هم قدم زدن خیس شدن زیر بارون تورو خدا جز من با کس دیگه نمون

اینا خاطراتیه که از تو واسم مونده یادگاری ببین من کجام بین غم و تنهایی

تو این همه آدم بودی واسم یکی یه دونه رنگ چشمات داره منو میکنه دیوونه

همه حرفات برنده بود مثل یه تیغ منم گفتم توی چشمام عشقو ببین

تو بورو بورو از پیش من تو رفتی رفتی و سنگ شد دل من از پیشم بورو تا دنیات بشه سیاه رفتی به درک از تو بدم میاد

دوباره شب شده و به یاد تو... دارم میخونم...

بد جوری بهونه داره این شبا دل دیوونم...

اما نیستی که ببینی

اما نیستی که ببینی

گفته بودم قلب من مال تو گفتی دیوونه...

گفتی تا آخر دنیا قلب تو پیشم می مونه...

اما نیستی که ببینی

اما نیستی که ببینی

بی تو این کوچه ی خلوت نمی دونی که چه سرده...

بازم این قلب شکستم دوریتو بهونه کرده...

بی تو این سینه ی خستم...از غم تو پر درده...

می دونه اونی که رفته.رفته و بر نمی گرده...

اما نیستی که ببینی

اما نیستی که ببینی

من به مردی وفا نمودم و او
پشت پا زد به عشق و امیدم
هر چه دادم به او حلالش باد
غیر از آن دل که مفت بخشیدم
دل من کودکی سبکسر بود
خود ندانم چگونه رامش کرد
او که میگفت دوستت دارم
پس چرا زهر غم به جامش کرد
اگر از شهد آتشین لب من
جرعه ای نوش کرد وشد سرمست
حسرتم نیست ز آنکه این لب را
بوسه های نداده بسیار است
باز هم در نگاه خاموشم
قصه های نگفته ای دارم
باز هم چون به تن کنم جامه
فتنه های نهفته ای دارم
بازهم میتوان به گیسویم
چنگی از روی عشق و مستی زد
باز هم می توان در آغوشم
پشت پا بر جهان هستی زد
باز هم می دود به دنبالم
دیدگانی پر از امید و نیاز
باز هم با هزار خواهش گنگ
میدهندم به سوی خویش آواز
باز هم دارم آنچه را که شبی
ریختم چون شراب در کامش
دارم آن سینه را که او میگفت
تکیه گاهیست بهر آلامش
ز آنچه دادم به او مرا غم نیست
حسرت و اضطراب و ماتم نیست
غیر از آن دل که پر نشد جایش
بخدا چیز دیگرم کم نیست
کو دلم کو دلی که برد و نداد
غارتم کرده داد میخواهم
دل خونین مرا چکار اید
دلی آزاد و شاد میخواهم
دگرم آرزوی عشقی نیست
بیدلان را چه آرزو باشد
دل اگر بود باز می نالید
که هنوزم نظر باو باشد
او که از من برید و ترکم کرد
پس چرا پس نداد آن دل را
وای بر من که مفت بخشیدم
دل آشفته حال غافل را ...